آیا می دانید کپسول ها را می توان جدا کرد و خورد؟

بسیاری از مردم اغلب در مورد انواع داروهای کپسولی متحیر می شوند. چرا داروهای خوب باید در کپسول بسته بندی شوند؟ "آیا مصرف مستقیم پودر یا گرانول ها پس از جدا کردن کپسول ها ایمن تر و سالم تر نیست؟" در واقع، آیا بسته بندی واقعا "زائد" است کپسول ها ?
بیایید ابتدا در مورد پوسته کپسول صحبت کنیم. در حال حاضر کپسول های دارویی محبوب به دو دسته کپسول های نرم و کپسول های سخت تقسیم می شوند. کپسول های نرم بیشتر برای آب بندی داروهای مایع یا نیمه جامد استفاده می شوند و از مواد کپسول نرم به شکل کروی یا بیضی ساخته می شوند. کپسول‌های سخت کپسول‌هایی با دانه‌های بلند هستند که دو قسمت آن به هم متصل شده‌اند و محتویات آن بیشتر پودر یا گرانول دارویی است. اجزای اصلی دو پوسته کپسول ژلاتین مخصوص، گلیسیرین یا سایر مواد جانبی دارویی است که می توان آن ها را به رنگ های مختلف و شفاف ساخت. در شرایط عادی مواد ساخت کپسول خالی به شدت بررسی می شود تا به سطح غذا یا دارو برسد و با خیال راحت می توانید آنها را بخورید.

چرا می خواهید دارو را با این پوشش کپسولی بپوشانید؟ کپسول ها با توجه به ویژگی های مختلف دارو و نیاز به دارو انتخاب می شوند. برخی از داروها بسیار نازک هستند، از نور، گرما، رطوبت، اسید می ترسند و پوسته کپسول می تواند محافظت بیشتری ایجاد کند. دسترسی به برخی داروها دشوار است، بیش از حد ناخوشایند، بسیار ناخوشایند و برخی تحریک کننده هستند. پوسته کپسول می تواند دردسر مصرف داروها را کاهش دهد. تبدیل برخی داروها به اشکال دوز دیگر، مانند قرص ها که در صورت فشار دادن پراکنده می شوند، دشوار است. گرانول هایی که چسبناک و چسبناک هستند. انجام این کار بسیار دشوار است، به سادگی کپسول ها را قرار دهید، این است که "کپسول ها یک سبد هستند، هر چیزی را می توان پر کرد". کپسول های مایع را می توان با کپسول های نرم مانند ویتامین E پر کرد. کپسول های جامد را می توان با پودر، گرانول، گلوله و میکروکپسول پر کرد. برخی از کپسول ها با ذرات کوچک با رنگ های مختلف پر شده اند، برخی از آنها سریع رهش می شوند، برخی دیگر آهسته رهش می شوند که می تواند زمان مصرف طولانی تری داشته باشد.

داروسازان می توانند با تنظیم خواص پوسته کپسول به رهش پایدار، رهایش کنترل شده و آزادسازی هدفمند دست یابند. به عنوان مثال، کپسول های دارای پوشش روده، پوسته کپسول در محیط اسیدی شیره معده حل نمی شود، کل کپسول نسبتاً کامل وارد دستگاه روده می شود، در محیط قلیایی روده حل می شود و دارو را آزاد می کند. این نوع کپسول با خواص ویژه نباید باز شود و خورده شود، در غیر این صورت واقعاً تلاش های پر زحمت در طراحی دارو با شکست مواجه می شود و به نتیجه مطلوب نمی رسد.
در مقایسه با قرص‌های معمولی، کپسول‌ها با بایندرهای کمتری ساخته می‌شوند، سریع‌تر در دستگاه گوارش حل می‌شوند و دارو را راحت‌تر جذب می‌کنند. کپسول ها مزایای زیادی دارند، آیا می خواهید آنها را جدا کنید و بخورید؟