مشاوره محصول
آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای الزامی مشخص شده اند *
کپسول ژلاتین که در حال حاضر شکل رایج بسته بندی دارو هستند، قابل جذب هستند و به طور طبیعی در بدن تجزیه می شوند. قابلیت جذب کپسول ژلاتین از ترکیب و ساختار آن ناشی می شود.
اول از همه، ماده اصلی کپسول ژلاتین، ژلاتین است. ژلاتین یک پروتئین حیوانی است که عمدتا از استخوان و پوست حیوانات به دست می آید. هنگام ساخت کپسول ژلاتین، ژلاتین به پوسته کپسول تبدیل می شود و سپس دارو در کپسول پر می شود. از آنجایی که ژلاتین یک پروتئین طبیعی است، قابلیت جذب خوبی در بدن انسان دارد و به سرعت توسط بدن انسان جذب و تجزیه می شود.
ثانیاً ویژگیهای ساختاری کپسولهای ژلاتین قابلیت جذب آن را نیز تعیین میکند. کپسول های ژلاتین معمولاً دارای دو تکه شکل هستند، یکی با قسمت پایین مخروطی و دیگری با قسمت بالایی مخروطی شکل. این طراحی باعث می شود کپسول ها به سرعت تحت تاثیر اسید معده حل شوند. پس از حل شدن، دارو در کپسول به سرعت آزاد می شود و وارد دستگاه گوارش بدن انسان می شود تا جذب و شروع دارو متوجه شود.
علاوه بر این، کپسول های ژلاتین نسبتاً سریع در بدن انسان تجزیه می شوند. از آنجا که ژلاتین محلول است، می تواند به سرعت توسط آنزیم های موجود در دستگاه گوارش تجزیه شود و آنزیم های پروتئولیتیک می توانند ژلاتین را به مولکول های کوچک اسیدهای آمینه تجزیه کنند. این اسیدهای آمینه را می توان بدون فرآیندهای متابولیک اضافی جذب و مورد استفاده بدن قرار داد. هضم و جذب کپسول های ژلاتین برای بدن راحت تر از سایر فرمت های بسته بندی دارویی مانند قرص ها یا ژل های نرم است.
به طور کلی کپسول های ژلاتینی قابلیت جذب بهتری دارند. ترکیب و ساختار آن مشخص می کند که کپسول های ژلاتین می توانند به طور طبیعی در بدن انسان تجزیه شوند و به سرعت جذب و مورد استفاده بدن انسان قرار گیرند. این باعث می شود کپسول ژلاتین به شکل گسترده ای از بسته بندی دارویی استفاده شود که ایمن، راحت، هضم و جذب آسان است. اما هنگام استفاده از کپسول های ژلاتین، مصرف صحیح آن طبق نظر پزشک ضروری است تا از اثربخشی و ایمنی دارو اطمینان حاصل شود.
