مشاوره محصول
آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای الزامی مشخص شده اند *
قرص متلاشی کننده خوراکی دقیقاً چیست؟
قرص متلاشی کننده خوراکی (ODT) یک فرم دوز خوراکی جامد است که برای تجزیه یا حل شدن روی زبان در عرض چند ثانیه پس از تماس با بزاق، بدون نوشیدن آب و بدون جویدن طراحی شده است. بیمار قرص را روی زبان قرار می دهد، قرص بزاق را جذب می کند، به ذرات ریز تجزیه می شود و سوسپانسیون حاصل به طور طبیعی بلعیده می شود.
سازمان غذا و داروی ایالات متحده یک ODT را به عنوان یک فرم دوز جامد حاوی یک ماده دارویی توصیف می کند که با قرار دادن روی زبان به سرعت، معمولاً در عرض چند ثانیه، تجزیه می شود. فارماکوپه اروپا از اصطلاح "قرص قابل پخش در دهان" استفاده می کند و حد پذیرش حداکثر 3 دقیقه را برای تجزیه تعیین می کند. با این حال، اکثر محصولات تجاری ODT، زمان فروپاشی 30 ثانیه یا کمتر را هدف قرار می دهند، زیرا احساس سریعتر دهان به طور مستقیم پذیرش بیمار را بهبود می بخشد.
ODT ها وجود دارند زیرا تعداد زیادی از بیماران نمی توانند به راحتی قرص های معمولی را ببلعند. تحقیقات منتشر شده در مجله اروپایی فارماکولوژی بالینی نشان داد که 30 درصد از بزرگسالان در بلعیدن قرص ها مشکل دارند و تقریباً 10 درصد از آنها به دلیل این مشکل، مصرف داروهای خود را متوقف می کنند. فرمت ODT این مانع را به طور کامل حذف می کند، که آن را به یکی از بیمار محورترین نوآوری ها در طراحی دوز جامد خوراکی در دو دهه گذشته تبدیل می کند.
| پارامتر | مشخصات ODT معمولی |
|---|---|
| سایت تجزیه | روی زبان، داخل حفره دهان |
| زمان تجزیه | 30 ثانیه یا کمتر هدف صنعت است. حداکثر 3 دقیقه در هر فارماکوپه اروپایی |
| آب مورد نیاز | هیچ کدام |
| جویدن لازم است | خیر |
| مسیر اصلی جذب | جذب قبل از معده از طریق مخاط دهان و به دنبال آن جذب معده پس از بلع بزاق |
| بسته بندی | بسته های تاول دوز واحد محافظ رطوبت |
چگونه ODT ها با قرص ها، جویدنی ها و کپسول های معمولی متفاوت هستند
واضح ترین راه برای درک ODT مقایسه آن با سایر اشکال دوز جامد خوراکی است که بیماران هر روز با آن مواجه می شوند. یک قرص معمولی باید به طور کامل با یک لیوان آب بلعیده شود، سپس طی 5 تا 30 دقیقه در معده متلاشی شود. یک قرص جویدنی نیاز به جویدن عمدی دارد تا توده را تجزیه کند. یک کپسول سخت نیز باید معمولاً با آب بلعیده شود و پوسته آن تقریباً در مدت 10 تا 20 دقیقه در معده حل می شود.
یک ODT در رده خودش قرار دارد. از لحظه لمس بزاق شروع به متلاشی شدن می کند، بخشی از دوز را قبل از رسیدن مایعات به معده از طریق مخاط دهان وارد می کند و نیازی به هماهنگی بلع با نوشیدنی توسط بیمار ندارد. این تفاوت روی کاغذ کوچک به نظر میرسد، اما تأثیر زیادی بر روی اینکه چه کسی میتواند دارو را مصرف کند و چقدر مطمئن است که آن را مصرف میکند، دارد.
| ویژگی | ODT | تبلت معمولی | قرص جویدنی | کپسول سخت |
|---|---|---|---|---|
| آب مورد نیاز | خیر | بله | خیر | معمولا بله |
| سایت تجزیه | زبان | معده | دهان (جویدن) | معده |
| شروع معمولی جدایی | زیر 30 ثانیه | 5 تا 30 دقیقه | 30 تا 60 ثانیه جویدن | 10 تا 20 دقیقه |
| مناسب برای دیسفاژی | بالا | پایین | متوسط | متوسط |
| قرار گرفتن در معرض طعم | بله, must be masked | حداقل | بله, must be masked | خیر, shell isolates the dose |
| ظرفیت بار داروی معمولی | پایین to moderate | بالا | بالا | بالا |
از آنجایی که هم کپسول ها و هم قرص ها اغلب به عنوان جایگزین در نظر گرفته می شوند، برندها اغلب نیاز به ارزیابی سیستماتیک دوز، جمعیت بیمار و ساختار هزینه قبل از تعهد به فرم دارند. این فرآیند تصمیم گیری به تفصیل در ما پوشش داده شده است مقایسه کپسول و قرص ، که از نقطه نظر یک تولید کننده، مبادلات عملی را طی می کند.
چرا ODT ها مهم هستند: انطباق بیمار، فراهمی زیستی و راحتی
1. انطباق بالاتر در بیمارانی که با قرص ها مبارزه می کنند
قوی ترین استدلال برای ODT ها انطباق است. مشکل بلع فقط به کودکان یا افراد مسن محدود نمی شود. مطالعه مجله اروپایی فارماکولوژی بالینی که قبلا ذکر شد نشان داد که از هر ده بزرگسال، سه نفر در بلع قرصها مشکل دارند و یک دهم کامل از بیماران مصرف دارو را به دلیل آن قطع میکنند. تحقیقات صنعتی تخمین زده است که عدم پایبندی بیمار به صنعت داروسازی جهانی تقریباً 564 میلیارد دلار در سال از دست رفته درآمد دارد. فرم دارویی که خفگی، گیجی و حس بد مزه را از بین می برد، مستقیماً به این مشکل حمله می کند.
2. شروع سریعتر و فراهمی زیستی بهبود یافته
هنگامی که یک ODT در دهان متلاشی می شود، بخشی از ماده فعال با بافت های مخاطی دهان در تماس است و می تواند قبل از رسیدن دارو به معده جذب شود. این مسیر جذب پیش از معده، شروع سریعتری برای بسیاری از داروها ایجاد میکند، که از نظر بالینی در مواردی مانند صرع، اختلالات خواب، روان پریشی، شرایط قلبی عروقی و درد حاد ارزشمند است. برای مواد فعال مبتنی بر پروتئین یا پپتید، مسیر مخاط دهان تا حدی از محیط اسیدی خشن معده جلوگیری می کند، که معمولاً این مولکول ها را قبل از اینکه بتوانند عمل کنند، تجزیه می کند.
3. قابلیت حمل و بهداشت در استفاده روزمره
ODT به یک لیوان آب، یک فنجان تمیز یا یک بطری مایع نیاز ندارد. این یک انتخاب عملی برای مسافران مکرر، پرسنل نظامی، بیمارانی که در مکانهای دور کار میکنند و افرادی با محدودیتهای حرکتی که برای ریختن آب در حین نگه داشتن دارو تلاش میکنند، تبدیل میکند. ODTها تقریباً همیشه در بستههای تاولی جداگانه عرضه میشوند، بنابراین دوز آن تا لحظه استفاده بسته و بهداشتی باقی میماند، برخلاف قرصها یا کپسولهایی که در یک ظرف مشترک کنار هم قرار میگیرند، جایی که رطوبت و جابجایی میتواند کیفیت را به خطر بیندازد.
نحوه تولید قرص های متلاشی کننده خوراکی: شش مسیر تولید
مسیر تولید، سرعت تجزیه، استحکام مکانیکی تبلت و قیمت تمام شده کالا را تعیین می کند. بهترین روش واحد وجود ندارد. فرمولسازها مسیری را بر اساس دوز، حساسیت ماده فعال و تجربه بیمار مورد نظر انتخاب میکنند. شش رویکرد اصلی در زیر پوشش داده شده است.
لیوفیلیزاسیون (خشک کردن انجمادی)
لیوفیلیزاسیون سریعترین ODT های موجود در بازار را تولید می کند. دارو و مواد کمکی در آب حل یا معلق میشوند، در قالبهای حفرهای تاول زده میشوند، منجمد میشوند و سپس برای حذف حلال در انجماد خشک میشوند. نتیجه یک ماتریکس بسیار متخلخل و سبک است که تقریباً فوراً روی زبان حل می شود. معاوضه ها مقاومت مکانیکی کم است که حمل و نقل و بسته بندی را پیچیده می کند و هزینه ساخت بالا به دلیل چرخه طولانی خشک کردن انجماد.
قالب گیری
ODT های قالب گیری شده با فشرده سازی یک مخلوط پودر در فشار بسیار کم یا با انجماد یک توده مذاب یا مبتنی بر حلال در یک قالب ساخته می شوند. این قرص ها به دلیل ساختار متخلخل به سرعت متلاشی می شوند، اما نسبت به قرص های فشرده نرم تر و شکننده تر هستند. قالبگیری اغلب برای محصولاتی با دوز کم و با حل شدن سریع استفاده میشود که در آن ظرافت و حس دهانی بیش از استحکام مکانیکی اهمیت دارد.
فشرده سازی مستقیم با ابر تجزیه کننده ها
فشرده سازی مستقیم رایج ترین روشی است که امروزه برای ODT ها استفاده می شود زیرا از پرس های قرص معمولی استفاده می کند و بنابراین هزینه ها را رقابتی نگه می دارد. این فرمول بر ترکیبات فوق متلاشی کننده مانند کراسکارملوز سدیم، کراسپوویدون و سدیم نشاسته گلیکولات متکی است که وقتی خیس می شوند به سرعت متورم می شوند و قرص را از هم جدا می کنند. فرمولاتورها همچنین الکلهای قندی مانند مانیتول و سوربیتول را اضافه میکنند که احساس خنکی دلپذیری را در دهان ایجاد میکنند و عوامل جوشآوری که دی اکسید کربن تولید میکنند تا تجزیه را تسریع کنند. ODT های فشرده که به خوبی طراحی شده اند، می توانند به زمان تجزیه کمتر از 30 ثانیه دست یابند و در عین حال سختی کافی برای بسته بندی تاول و جابجایی بیمار را حفظ کنند.
تصعید، آب نبات پنبه، اسپری خشک کردن، و چاپ سه بعدی
تصعید با گنجاندن نمک های فرار که بعداً تحت خلاء حذف می شوند، منافذی را در داخل قرص ایجاد می کند و شبکه ای از کانال ها را ایجاد می کند که آب می تواند به آن نفوذ کند. فرآیند آب نبات پنبه ای یک ماتریکس فیبری شبیه به شکر ریسیخته می سازد و سپس با دارو فشرده می شود. خشک کردن با اسپری ذرات متخلخل کروی را تولید میکند که میتوان آنها را با هم ترکیب کرد و به صورت قرصهایی با انحلال سریع فشرده کرد. از سال 2015، چاپ سه بعدی توجه را در توسعه ODT به خود جلب کرده است، زیرا امکان کنترل دقیق ساختار منافذ را فراهم می کند و راه را برای دوز شخصی باز می کند. اولین محصول چاپ سه بعدی ODT تایید شده توسط FDA ایالات متحده حاوی داروی ضد صرع لوتیراستام است.
کنترل کیفیت ODT ها: تست هایی که بیشترین اهمیت را دارند
کنترل کیفیت جایی است که ODT ها خود را از تبلت های معمولی جدا می کنند. یک قرص استاندارد فقط باید از دست زدن به بدن جان سالم به در ببرد، دوز را به موقع تحویل دهد و در معده حل شود. یک ODT باید همه این کارها را انجام دهد در حالی که در چند ثانیه متلاشی می شود، احساس خوشایندی در دهان می کند و از نظر فیزیکی از طریق بسته بندی و حمل و نقل دست نخورده باقی می ماند. بررسی پورشریفی غوری چای و همکاران منتشر شده در داروسازی (2021) آزمایشهای کلیدی کنترل کیفیت مورد استفاده در توسعه ODT را خلاصه میکند که شامل ارزیابیهای پیش فشردهسازی و پس از فشردهسازی است.
| تست کنید | روش معمولی | مقدار هدف معمولی |
|---|---|---|
| زمان تجزیه | روش قفسه سبد یا فنجان USP | کمتر از 30 ثانیه هدف رایج صنعت است |
| زمان خیس شدن | قطره آب روی سطح قرص قرار می گیرد | زیر 60 ثانیه |
| نسبت جذب آب | افزایش وزن پس از تماس کنترل شده با آب | اغلب بالای 80 درصد، وابسته به فرمولاسیون است |
| سختی | سختی سنج تبلت | 15 تا 40 نیوتن بسته به روش |
| شکنندگی | فرابیلاتور Roche | کمتر از 1 درصد کاهش وزن |
| انحلال | دستگاه انحلال USP | حداقل 80 تا 85 درصد در 15 تا 30 دقیقه آزاد می شود |
| میزان رطوبت | ضرر در خشک شدن | 2% تا 4% برای فرمولاسیون های معمولی قابل پخش در دهان |
علاوه بر آزمونهای مبتنی بر ابزار، ارزیابی حسی ضروری است. یک پانل چشایی آموزش دیده تلخی، شن، و احساس کلی دهان قرص متلاشی شده را ارزیابی می کند. در آزمایش in-vivo، زمان تجزیه در داوطلبان انسانی با ثبت لحظه شکستگی کامل قرص در دهان اندازه گیری می شود. نظم و انضباط پشت این آزمایشات دقیقاً همان است که یک سازنده معتبر دوز جامد خوراکی هنگام نظارت بر مواد خام ورودی، گرانول های در حال فرآیند و اشکال دوز نهایی در یک دستگاه به کار می برد. آزمایشگاه شیمی کپسول پیشرفته ، که در آن رطوبت، فلزات سنگین و رفتار انحلال قبل از رسیدن محصول به بازار بررسی می شود.
چالش های واقعی فرمولاسیون و بسته بندی ODT
ODT ها ممکن است برای بیمار آسان باشد، اما برای فرمولاتور بسیار سخت است. تولیدکنندگانی که این مشکلات را دست کم می گیرند، در نهایت با قرص های شکننده، محصولات تلخ مزه، یا خرابی های پایداری در قفسه مواجه می شوند.
حساسیت به رطوبت طراحی بسته بندی را تعیین می کند
بیشتر ODT ها به دلیل ساختار متخلخل و مواد جانبی مبتنی بر الکل قندی که در آنها وجود دارد، بسیار مرطوب هستند. اگر در معرض هوای مرطوب قرار گیرند، ممکن است قبل از رسیدن به بیمار نرم شوند، بچسبند یا شروع به متلاشی شدن کنند. به همین دلیل است که ODT ها تقریباً همیشه در بسته های تاول دوز واحد بسته بندی می شوند، معمولاً با یک سیستم فویل یکپارچه با خشک کننده. هزینه بسته بندی بالاتر از یک بطری استاندارد قرص است، اما برای اکثر فرمولاسیون ها اختیاری نیست.
پوشش طعم اولین مشکل طراحی است
چون قرص در دهان حل می شود، بیمار همه چیز را می چشد. مواد فعال تلخ یا فلزی باید از طریق پوشش پلیمری، کمپلکس سیکلودکسترین، رزین های تبادل یونی یا ترکیبی از شیرین کننده ها و طعم دهنده ها پوشانده شوند. پوشاندن طعم ضعیف دلیل اصلی شکست محصولات ODT در مطالعات پذیرش بیمار است، حتی زمانی که زمان تجزیه عالی است.
بار دارو دارای سقف عملی است
اندازه ODT محدود است زیرا باید به راحتی روی زبان بنشیند. حد بالایی عملی برای اکثر فرمولاسیونهای معمولی ODT حدود 400 میلیگرم وزن قرص است که مقدار ماده فعال را محدود میکند، بهویژه زمانی که دارو به مواد پرکننده و مزهدار قابل توجهی نیاز دارد. داروهای با دوز بالا که به خوبی در کپسول ها یا قرص های معمولی کار می کنند ممکن است به سادگی غیرممکن باشد که در یک ODT قابل قبول بدون بزرگ کردن قرص فراتر از تحمل بیمار قرار بگیرند.
مقاومت مکانیکی و هزینه ساخت
فروپاشی سریع و ناهمواری مکانیکی در جهت مخالف می کشد. قرص های لیوفیلیزه به زیبایی حل می شوند اما ممکن است در حین تاول زدایی خرد شوند. ODT های فشرده قوی تر هستند اما ممکن است زمان بیشتری طول بکشد تا تجزیه شوند. متعادل کردن این ویژگیها مستلزم انتخاب دقیق مواد کمکی و پارامترهای فشردهسازی است و کل فرآیند هزینه بیشتری نسبت به ساخت قرصهای معمولی یا کپسولهای پرکننده دارد.
ODTs در مقابل کپسول: کدام شکل دوز جامد خوراکی با محصول شما مناسب است؟
پاسخ مستقیم: هنگامی که بلع مشکل اصلی است، ODT ها انتخاب بهتری هستند، شروع سریع از نظر بالینی مهم است، و دوز در محدوده اندازه قرص متناسب است. کپسول ها زمانی که بار دارو زیاد است، طعم و مزه را نمی توان به طور کامل کنترل کرد، حجم خروجی نیاز به هزینه ساخت پایین دارد یا محصول دارای سابقه طولانی استفاده در قالب کپسول است، انتخاب بهتری هستند.
کپسول های سخت ثابت ترین شکل دوز جامد خوراکی هم در بازارهای دارویی و هم در بازارهای مواد غذایی باقی می مانند. پوسته کپسول دارو را به طور کامل ایزوله می کند، نیاز به پوشاندن طعم را از بین می برد و اجازه می دهد تا وزن پرکننده تا حدود 800 میلی گرم در پوسته سایز 00 برسد. کپسول ها همچنین دوزهای بالایی از پودر، گرانول یا گلوله را تحمل می کنند که فشرده سازی آنها به ODT غیرممکن است.
| در نظر گرفتن | قرص متلاشی کننده خوراکی | کپسول سخت |
|---|---|---|
| ظرفیت دوز | به طور معمول تا حدود 400 میلی گرم وزن کل | تا حدود 800 میلی گرم در هر کپسول سایز 00 |
| بلع لازم است | خیر | بله |
| آب مورد نیاز | خیر | معمولا بله |
| نیاز به پوشاندن طعم | بالا | هیچ کدام |
| هزینه ساخت | بالاer | پایینer and well established |
| مواد فعال حساس به رطوبت | با ماتریس رطوبت سنجی پیچیده می شود | با پوسته مناسب بهتر کنترل شود |
| شروع اثر | جذب سریعتر قبل از معده | جذب استاندارد معده |
برای مارک ها و فرمولاتورهایی که مسیر کپسول را انتخاب می کنند، در دسترس بودن کپسول های خالی ژلاتین تولید شده تحت رطوبت کنترل شده و تحمل ابعاد، کل فرآیند پایین دست را ساده می کند. پر کردن کپسول سریع است، پوسته از دارو در برابر نور و هوا محافظت می کند و محصول نهایی برای بیماران در سراسر جهان آشنا است.
تولید کنندگان، تامین کنندگان کپسول ژلاتین سخت خالی دارویی Zhongya Capsule Co., Ltd تولید کننده کپسول خالی ژلاتین سخت دارویی چین است، تامین کنندگان پوسته کپسول ژلاتین خالی، چهره ما... مشاهده محصول → آنچه توسعه ODT می تواند از تولید کپسول بیاموزد
همان تفکر بیمار محور که تقاضای ODT را افزایش می دهد، باعث بهبود مستمر در تولید کپسول نیز می شود. پوسته کپسول بر اساس تمیزی باز شدن، میزان متلاشی شدن مداوم، میزان کمی رطوبت وارد شده و میزان قابل قبول بودن آن در دهان قضاوت می شود. اینها دقیقاً پارامترهایی هستند که یک فرمول نویس ODT به آنها اهمیت می دهد، و همپوشانی تصادفی نیست: هر دو شکل دوز برای بیماران مشابه و بودجه یک برند با هم رقابت می کنند.
کنترل فرآیند و تجربه افزایش مقیاس
هنگامی که یک شرکت دههها را صرف تولید میلیاردها کپسول خالی در سال کرده است، به میزان رطوبت، جریان پودر و قوام پرکننده توجه میکند. اینها همان متغیرهایی هستند که تعیین می کنند آیا یک دسته ODT داروی خود را در 20 ثانیه یا 3 دقیقه آزاد می کند. قوی فرآیند تولید کپسول بنابراین یک نقطه مرجع ارزشمند برای هر پروژه دوز جامد خوراکی است، زیرا رشته های کنترل محیطی، آزمایش مواد خام و نظارت بر فرآیند به طور مستقیم از یک فرمت به فرمت دیگر منتقل می شوند.
انتخاب مواد تجربه بیمار را تغییر می دهد
همانطور که فرمول نویسان ODT مانیتول را به جای لاکتوز برای احساس دهان انتخاب می کنند، تولیدکنندگان کپسول پلیمرهای پوسته ای را برای انحلال و سازگاری انتخاب می کنند. کپسول های خالی HPMC ساخته شده از هیدروکسی پروپیل متیل سلولز، یک گزینه گیاهی با رطوبت کم و رفتار تجزیه قابل پیش بینی را ارائه می دهد که مناسب محصولاتی است که برای مصرف کنندگان گیاهخوار و گیاهخوار طراحی شده است. کپسول مروارید ، که با ظاهر بصری صیقلی طراحی شده است، نشان می دهد که چگونه می توان همان فناوری پوسته را برای جمعیت بیماران خاص برند طراحی کرد. در هر دو مورد، پیام اصلی یکسان است: وسیله نقلیه تحویل یک ظرف خنثی نیست، بلکه بخشی از تجربه درمانی است.
تولید کنندگان کپسول مروارید، تامین کنندگان عمده فروشی کپسول های فلزی Shaoxing Zhongya Capsule Co., Ltd تولید کننده کپسول های مروارید چینی و تامین کننده کپسول های فلزی است که به صورت عمده کپسول مروارید تولید می کند. مشاهده محصول → 
تولید کنندگان، تامین کنندگان عمده فروشی کپسول های خالی گیاهی HPMC Zhongya Capsule Co., Ltd تولید کننده کپسول خالی HPMC چین و تامین کننده کپسول خالی گیاهی است، کارخانه ما متخصص در تمام... مشاهده محصول → سناریوهای عملی که در آن ODT ها بیشترین ارزش را دارند
بر اساس ویژگی های بالینی و عملی شرح داده شده در بالا، ODT ها به ویژه در شرایط زیر ارزشمند هستند:
- دوز اطفال، که در آن کودکان قرص ها و فرمولاسیون های مایع را رد می کنند ممکن است نیاز به یخچال یا اندازه گیری دقیق داشته باشند.
- بیماران سالمند مبتلا به دیسفاژی مرتبط با افزایش سن که نمی توانند قرص یا کپسول را با یک جرعه آب ببلعند.
- نشانه های روانپزشکی و عصبی مانند اسکیزوفرنی، افسردگی، صرع و بیماری پارکینسون، که در آن رعایت یا کنترل حرکتی بلع را دشوار می کند.
- دوره های میگرن و تهوع، که در آن نوشیدن آب ممکن است علائم را بدتر کند.
- مدیریت اورژانس قلبی عروقی و درد، که در آن جذب سریعتر می تواند زمان اثر را کوتاه کند.
- تنظیمات سفر، نظامی و کار از راه دور که در آن آب تمیز همیشه در دسترس نیست.
- محصولاتی با هدف بازارهای حساس به پایبندی، که در آن بهبود قابل اندازهگیری در انطباق، هزینه واحد بالاتر یک ODT را توجیه میکند.
سوالات متداول در مورد قرص های متلاشی کننده خوراکی
قرص متلاشی کننده خوراکی با چه سرعتی حل می شود؟
اکثر ODT های تجاری زمانی که روی زبان قرار می گیرند در کمتر از 30 ثانیه متلاشی می شوند. برخی از محصولات منجمد خشک شده در کمتر از 10 ثانیه تجزیه می شوند. فارماکوپه اروپایی حداکثر 3 دقیقه برای قرص های قابل پخش در دهان اجازه می دهد، اما هرچه یک قرص سریعتر حل شود، پذیرش بیمار بیشتر است.
آیا می توان ODT ها را به طور کامل بدون آب مصرف کرد؟
بله. تمام هدف فرم دوز این است که بزاق مایع کافی برای تجزیه قرص را فراهم کند. بیمار قرص را روی زبان می گذارد، منتظر می ماند تا تجزیه شود و به طور طبیعی سوسپانسیون را می بلعد. نیازی به لیوان آب نیست.
تفاوت بین ODT و تبلت زیر زبانی چیست؟
یک قرص زیر زبانی در زیر زبان قرار داده می شود و به گونه ای طراحی شده است که ماده فعال به طور مستقیم از طریق مخاط زیر زبانی به جریان خون جذب شود. یک ODT در بالای زبان قرار می گیرد، در آنجا متلاشی می شود و بیشتر دوز با بزاق بلعیده می شود و در دستگاه گوارش جذب می شود. جذب قبل از معده در ODT اتفاق می افتد، اما تنها کسری از دوز کل است، در حالی که زایمان زیرزبانی به جذب از طریق مخاط دهان به عنوان راه اصلی متکی است.
آیا ODT ها برای داروهای با دوز بالا مناسب هستند؟
فقط تا یک نقطه. قرص باید به اندازه کافی کوچک بماند تا به راحتی روی زبان قرار گیرد، بنابراین وزن کل قرص معمولاً نزدیک به 400 میلی گرم است. اگر دوز ماده فعال، به علاوه مواد کمکی پوشاننده و تجزیه کننده مزه لازم، بیش از این ظرفیت باشد، یک کپسول یا یک قرص معمولی ممکن است فرمت عملی تری باشد.
چرا ODT ها معمولا به جای بطری در بسته های تاول زده فروخته می شوند؟
ماتریس های ODT متخلخل و مرطوب هستند، به این معنی که رطوبت هوا را به سرعت جذب می کنند. یک بسته تاول دوز واحد مهر و موم شده از هر قرص در برابر رطوبت، آسیب مکانیکی و آلودگی محافظت می کند تا زمانی که بیمار آن را باز کند. بطری ها به ندرت برای ODT ها استفاده می شوند زیرا هر بار که بطری باز می شود، تمام قرص های داخل در معرض رطوبت محیط قرار می گیرند.
آیا ODT ها در معده یا در دهان حل می شوند؟
تجزیه فیزیکی قرص در دهان اتفاق می افتد. هنگامی که ذرات متلاشی شده بلعیده می شوند، ماده فعال در مایعات گوارشی حل می شود، همانطور که در شکل دوز معمولی حل می شود. اصطلاح "تجزیه" به تجزیه ساختار قرص در بزاق اشاره دارد، نه انحلال مولکول های خود دارو.
چه زمانی یک برند باید کپسول را به جای ODT انتخاب کند؟
زمانی که دوز فعال دارو بالا باشد، دارو دارای طعم تلخ قوی است که به سختی پوشانده می شود، فرمولاسیون حاوی مواد حساس به رطوبت یا حساس به اکسیژن است، یا بازار هدف انتظار دارد قیمت واحد پایینی داشته باشد، معمولاً کپسول انتخاب بهتری است. کپسولها همچنین امکان تغییر خطوط سریعتر و اعتبارسنجی فرآیند سادهتری را نسبت به ODT میدهند. معاوضه ها در حال بلعیدن و وابستگی به آب است که برخی از بیماران نمی توانند آن را مدیریت کنند.
