داروی تعلیق چیست؟ انواع، کاربردها و نحوه عملکرد آن

داروی تعلیق چیست؟

داروی سوسپانسیون یک شکل دوز مایع است که در آن ذرات جامد دارو در سراسر یک حامل مایع پراکنده می شوند اما در آن حل نمی شوند. برخلاف محلول، که در آن ماده فعال به طور کامل حل شده و با چشم غیرمسلح نامرئی است، سوسپانسیون حاوی ذرات ریز و حل نشده ای است که در سراسر مایع معلق می مانند. به همین دلیل است که اکثر داروهای تعلیق با دستورالعمل برچسب آشنا ارائه می شوند: "قبل از استفاده خوب تکان دهید." بدون تکان دادن، ذرات در ته نشست می شوند و دوز دقیق را غیرممکن می کنند.

سوسپانسیون ها یکی از پرمصرف ترین اشکال دارویی هستند، به ویژه در طب اطفال و سالمندان، که در آن بیماران اغلب نمی توانند قرص های جامد یا فرمولاسیون کپسول ژلاتین را ببلعند. آنها همچنین زمانی استفاده می شوند که یک ماده دارویی فعال در آب به خوبی محلول باشد و یک محلول واقعی را غیرعملی یا ناپایدار می کند.

به زبان ساده: داروی سوسپانسیون مخلوطی است که در آن ذرات جامد دارو به طور فیزیکی در یک پایه مایع - اما نه از نظر شیمیایی حل می شوند - پراکنده می شوند. اندازه ذرات در اکثر سوسپانسیون‌های دارویی بین 0.5 تا 5 میکرومتر است که ذرات را به اندازه‌ای کوچک نگه می‌دارد که پس از تکان دادن به طور یکنواخت توزیع شوند، اما به اندازه‌ای بزرگ هستند که از تشکیل محلول واقعی جلوگیری کنند.

تفاوت داروهای تعلیق با سایر اشکال دارویی

درک اینکه چه چیزی یک سوسپانسیون را منحصر به فرد می کند، مستلزم نگاهی جانبی به اشکال دارویی اصلی است. هر فرم دارای مزایا و محدودیت های خاصی بر اساس بیمار، مواد شیمیایی دارو و محل اثر مورد نظر است.

کپسول ژلاتین به ویژه ارزش مقایسه با یک سوسپانسیون را دارد زیرا آنها اغلب به عنوان جایگزین برای همان داروها عمل می کنند. الف کپسول ژلاتین پودر، گرانول یا حتی یک مایع پرکننده را در یک پوسته قابل حل ساخته شده از ژلاتین مشتق شده از حیوانات قرار می دهد. این امکان دوز دقیق و پوشاندن طعم عالی را فراهم می کند، اما بیمار باید یک فرم جامد را ببلعد. هنگامی که این امکان پذیر نباشد - به دلیل سن، دیسفاژی یا نیاز به دوز بسیار انعطاف پذیر - یک سوسپانسیون جایگزین ترجیحی می شود.

علم در مورد نحوه عملکرد داروهای تعلیق

اثربخشی یک داروی تعلیق به شدت به مهندسی داروسازی بستگی دارد. چندین اصل فیزیکی و شیمیایی بر نحوه عملکرد سوسپانسیون ها در بطری و بدن حاکم است.

اندازه ذرات و فراهمی زیستی

ذرات کوچکتر به معنای انحلال سریعتر در دستگاه گوارش و در نتیجه جذب سریعتر دارو است. تولیدکنندگان داروسازی از میکرونیزه کردن - فرآیندی برای آسیاب کردن ذرات دارو در مقیاس میکرومتری - برای به حداکثر رساندن سطح ماده فعال استفاده می کنند. دارویی با ذرات کاهش یافته از 100 میکرومتر به 10 میکرومتر دارای یک افزایش 100 برابری سطح ، به طور مستقیم سرعت جذب را تسریع می کند.

عوامل تعلیق و ویسکوزیته

برای جلوگیری از ته نشین شدن خیلی سریع ذرات، فرمولاتورها مواد معلق کننده مانند صمغ زانتان، کربوکسی متیل سلولز یا بنتونیت را اضافه می کنند. این عوامل ویسکوزیته حامل مایع را افزایش می دهند و سرعت ریزش ذرات به پایین را کاهش می دهند. هدف توقف کامل ته نشین شدن نیست، بلکه اطمینان از اینکه ذرات به اندازه کافی پس از تکان دادن به طور یکنواخت توزیع می شوند تا دوز دقیق گرفته شود.

پتانسیل زتا و ثبات فیزیکی

ذرات در حالت تعلیق بار الکتریکی را روی سطح خود حمل می کنند. اندازه گیری این بار - پتانسیل زتا - تعیین می کند که چقدر ذرات یکدیگر را دفع می کنند. پتانسیل زتا بیشتر از 30 ± میلی ولت به طور کلی یک سوسپانسیون پایدار در نظر گرفته می شود، زیرا دافعه قوی بین ذرات مانع از جمع شدن آنها می شود (فرآیندی به نام لخته سازی یا تجمع). فرمولاتورها pH را تنظیم کرده و الکترولیت ها را برای دستیابی به این ثبات اضافه می کنند.

لخته سازی کنترل شده

با کمال تعجب، برخی از سوسپانسیون های دارویی عمداً به عنوان سیستم های "لخته شده" فرموله می شوند. در یک سوسپانسیون لخته شده، ذرات خوشه های شلی را تشکیل می دهند که به سرعت ته نشین می شوند، اما به راحتی با تکان دادن ملایم دوباره پراکنده می شوند. این اغلب به سیستم "دفلوکوله" ترجیح داده می شود که در آن ذرات ریز به آرامی در یک کیک سخت و فشرده که تقریباً غیرممکن است پخش شود - پدیده ای به نام کیکینگ که دارو را نادرست و به طور بالقوه استفاده ناایمن می کند ترجیح داده می شود.

انواع رایج داروهای تعلیق

سوسپانسیون‌ها تقریباً در تمام زمینه‌های پزشکی استفاده می‌شوند. آنها به مایعات خوراکی محدود نمی شوند - آنها در چندین راه تجویز ظاهر می شوند که هر کدام دارای الزامات فرمولاسیون متمایز هستند.

سوسپانسیون های خوراکی

اینها رایج ترین نوع هستند. سوسپانسیون های خوراکی اغلب برای آنتی بیوتیک ها، آنتی اسیدها، ضد قارچ ها و مسکن ها استفاده می شود. نمونه های کلاسیک عبارتند از:

• سوسپانسیون خوراکی آموکسی سیلین - یک آنتی بیوتیک خط اول برای کودکان مبتلا به عفونت گوش، پنومونی و گلودرد استرپتوکوکی
• سوسپانسیون ایبوپروفن برای کودکان - به طور گسترده برای تب و درد در بیمارانی که نمی توانند قرص یا کپسول ژلاتین مصرف کنند استفاده می شود.
• سوسپانسیون هیدروکسید آلومینیوم - یک آنتی اسید که به صورت موضعی در معده برای خنثی کردن اسید کار می کند
• سوسپانسیون خوراکی آزیترومایسین - یک آنتی بیوتیک با طیف وسیع که اغلب برای عفونت های تنفسی تجویز می شود.

سوسپانسیون های تزریقی

سوسپانسیون های تزریقی زمانی استفاده می شوند که اثر دارویی طولانی مدت از یک تزریق مورد نظر باشد. ذرات دارو به آرامی در محل تزریق حل می شوند و یک اثر دپو ایجاد می کنند که می تواند روزها، هفته ها یا حتی ماه ها ادامه داشته باشد. مثالها عبارتند از:

• سوسپانسیون تزریقی مدروکسی پروژسترون استات (Depo-Provera) - یک ضد بارداری موثر تا 3 ماه در هر تزریق
• متیل پردنیزولون استات - کورتیکواستروئیدی که مستقیماً به مفاصل ملتهب تزریق می شود.
• انسولین NPH - یک سوسپانسیون انسولین با اثر متوسط که به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد که در آن پروتامین و روی باعث ایجاد کریستال های انسولین می شوند و اثر آن را به 12 تا 18 ساعت افزایش می دهند.

سوسپانسیون های چشمی و اوتیک

قطره های چشمی و قطره های گوش به شکل سوسپانسیون، داروهایی مانند کورتیکواستروئیدها و آنتی بیوتیک ها را مستقیماً به بافت آسیب دیده می رسانند. سوسپانسیون چشمی پردنیزولون استات یک قطره چشمی رایج پس از جراحی است که بعد از عمل آب مروارید استفاده می شود. اینها باید به شدت استریل باشند و به همان دستورالعمل "خوب تکان دادن" مانند سوسپانسیون های خوراکی نیاز دارند.

تعلیق های موضعی

برخی از آماده‌سازی‌های پوست - از جمله لوسیون‌های ضد قارچ خاص و محصولات کالامین دارویی - به عنوان سوسپانسیون‌های موضعی فرموله می‌شوند. این ذرات پس از تبخیر حامل مایع روی سطح پوست می نشینند و مواد فعال را به ناحیه آسیب دیده می رسانند.

چرا داروهای سوسپانسیون در شرایط خاص به فرم های کپسول ژلاتین ترجیح داده می شوند؟

کپسول ژلاتین یکی از قابل اعتمادترین و پرمصرف ترین اشکال دوز جامد در داروسازی است. یک پوسته استاندارد کپسول ژلاتینی سخت عمدتا از استخوان حیوانی و کلاژن پوست ساخته شده است که در عرض چند دقیقه در اسید معده حل می شود تا محتویات آن آزاد شود. کپسول های ژلاتین نرم (نرم ژل ها) مواد مایع یا نیمه جامد دارویی را در بر می گیرند و دامنه موادی را که می توان به شکل کپسول تحویل داد، گسترش می دهد.

علیرغم مزایای کپسول ژلاتین - از جمله دوز دقیق، پایداری خوب در قفسه، و پوشاندن موثر طعم تلخ یا ناخوشایند دارو - چندین موقعیت بالینی وجود دارد که سوسپانسیون به وضوح انتخاب بهتری است:

بیماران اطفال

کودکان زیر شش سال معمولا نمی توانند یک کپسول یا قرص ژلاتین را با خیال راحت قورت دهند. آسپیراسیون اشکال دوز جامد یک خطر واقعی است. سوسپانسیون ها به مراقبین اجازه می دهد تا با استفاده از سرنگ خوراکی یا فنجان دوز، دوزهای مبتنی بر وزن را به دقت اندازه گیری کنند. به عنوان مثال، آموکسی سیلین در دوز مصرف می شود 25-45 میلی گرم بر کیلوگرم در روز در کودکان، دوزی که با هر افزایش وزن تغییر می کند و عملاً تجویز دقیق آن با محصولات کپسول ژلاتین با دوز ثابت غیرممکن است.

بیماران مبتلا به دیسفاژی

دیسفاژی - مشکل در بلع - بر روی تخمین زده می شود 8 درصد از جمعیت جهان و به ویژه در میان بیماران سکته مغزی، مبتلایان به بیماری پارکینسون و افراد مسن در مراکز مراقبت شایع است. برای این بیماران، حتی یک کپسول ژلاتین کوچک می‌تواند یک چالش مهم بلع یا خطر آسپیراسیون باشد. استفاده از سوسپانسیون‌های مایع بسیار راحت‌تر و ایمن‌تر است، و گاهی اوقات پس از تأیید سازگاری مناسب، از طریق لوله تغذیه داده می‌شود.

دوز انعطاف پذیر یا فردی

یک کپسول ژلاتین دارای قدرت ثابت است - شما نمی توانید آن را به گونه ای که می توانید حجم کمتری از سوسپانسیون را اندازه گیری کنید تقسیم یا تنظیم کنید. در انکولوژی، تنظیم دوز کلیوی، و مراقبت از نوزادان، توانایی اندازه‌گیری دوزهای دقیق و جداگانه در میلی‌لیتر از نظر پزشکی ضروری است. سیستم تعلیق این انعطاف پذیری را مستقیماً فراهم می کند.

شروع سریعتر وقتی سرعت مهم است

در بسیاری از موارد، یک سوسپانسیون سریعتر از یک کپسول ژلاتین به حداکثر غلظت پلاسمایی خود می رسد، زیرا دارو از قبل به شکل ذرات است و ابتدا نیازی به حل شدن پوسته کپسول ندارد. پوسته کپسول ژلاتین معمولاً می گیرد 5 تا 10 دقیقه قبل از شروع انتشار دارو در مایع معده حل شود. برای داروهایی که شروع سریع آنها از نظر بالینی معنادار است - مانند داروهای ضد درد یا ضد صرع - این تفاوت زمانی اهمیت دارد.

ملاحظات مذهبی، غذایی و اخلاقی

کپسول های ژلاتین سخت و نرم استاندارد از منابع حیوانی - معمولاً گاو یا خوک - مشتق می شوند. برای بیمارانی که از محدودیت های غذایی حلال، کوشر، هندو یا وگان پیروی می کنند، فرمولاسیون استاندارد کپسول ژلاتین ممکن است غیرقابل قبول باشد. در چنین مواردی، تیم تجویز کننده ممکن است به سوسپانسیون یا پوسته‌های کپسول جایگزین ساخته شده از هیدروکسی پروپیل متیل سلولز (HPMC) روی بیاورد، اما سوسپانسیون‌ها اغلب ساده‌ترین راه‌حل را نشان می‌دهند که قبلاً در فرمول وجود دارد.

نحوه استفاده صحیح از داروهای سوسپانسیون

بسیاری از اشتباهات دارویی مربوط به تعلیق ناشی از استفاده نادرست به جای تجویز نادرست است. پیروی از روش صحیح تجویز هم برای ایمنی و هم برای اثربخشی درمانی ضروری است.

1. قبل از هر بار استفاده، بطری را به شدت تکان دهید. اکثر سیستم های تعلیق باید حداقل 10 تا 15 ثانیه تکان داده شوند. ذرات ته نشین شده در پایین به این معنی است که دوزهای اولیه از یک بطری تکان نخورده ممکن است تحت درمان باشند، در حالی که دوزهای بعدی ممکن است بیش از حد باشد.
2. از دستگاه اندازه گیری صحیح استفاده کنید. حجم قاشق چای خوری خانگی از 3 تا 7 میلی لیتر متفاوت است که آنها را برای دوز دارو غیرقابل قبول می کند. همیشه از سرنگ خوراکی یا دوز کاپ ارائه شده به همراه سوسپانسیون استفاده کنید.
3. الزامات ذخیره سازی را بررسی کنید برخی از سوسپانسیون ها - از جمله بسیاری از داروهای آنتی بیوتیکی مانند آموکسی سیلین - باید پس از بازسازی در یخچال نگهداری شوند و پس از 10 تا 14 روز دور ریخته شوند. برخی دیگر در دمای اتاق پایدار هستند. سرد کردن سوسپانسیونی که باید در دمای اتاق بماند می تواند ویسکوزیته و یکنواختی آن را تغییر دهد.
4. سوسپانسیون پودر خشک را به درستی بازسازی کنید. بسیاری از سوسپانسیون های آنتی بیوتیک به صورت پودر خشک عرضه می شوند و قبل از استفاده نیاز به افزودن حجم مشخصی آب دارند. اضافه کردن آب زیاد یا خیلی کم، غلظت دارو را در هر میلی لیتر تغییر می دهد و منجر به اشتباهات دوز می شود.
5. بدون بررسی غلظت، برندها را تعویض نکنید. به عنوان مثال، سوسپانسیون ایبوپروفن در هر دو غلظت 100 میلی گرم در 5 میلی لیتر و 200 میلی گرم در میلی لیتر در دسترس است. استفاده از غلظت نامناسب در حین اندازه گیری همان حجم، نصف یا دو برابر دوز مورد نظر را تحویل می دهد.

داروهای تعلیق آماده در مقایسه با داروهای آماده مصرف

داروهای تعلیق در دو نمایش تجاری اولیه ارائه می شوند و درک تفاوت برای داروسازان، مراقبان و بیماران مهم است.

پودر خشک برای بازسازی

بسیاری از سوسپانسیون ها - به ویژه آنتی بیوتیک ها - به صورت پودر خشک تولید و ذخیره می شوند زیرا ماده فعال به سرعت در حالت مایع تجزیه می شود. داروساز مقدار اندازه گیری شده آب تصفیه شده را در محل توزیع اضافه می کند و سوسپانسیون را ایجاد می کند. این امر عمر مفید تجاری محصول را از ماه ها (به عنوان پودر خشک) به روزها یا هفته ها (به عنوان یک سوسپانسیون بازسازی شده) افزایش می دهد. به عنوان مثال، پودر آموکسی سیلین برای سوسپانسیون، به صورت پودر خشک تا 2 سال ماندگاری دارد، اما فقط 7 تا 14 روز بسته به دمای نگهداری یک بار با آب مخلوط شود.

تعلیق آماده برای استفاده

اینها از قبل فرموله شده اند و قبل از استفاده نیازی به مخلوط کردن ندارند. سوسپانسیون های ضد اسید مانند هیدروکسید منیزیم (شیر منیزیم) یا بیسموت ساب سالیسیلات (پپتو-بیسمول) نمونه های معمولی هستند. ماده فعال به اندازه کافی در شکل مایع پایدار است تا امکان نگهداری طولانی مدت بدون تخریب را فراهم کند. این محصولات به سادگی تکان داده می شوند و مستقیماً از بطری استفاده می شوند.

مزایا و معایب داروهای سوسپانسیون

مانند هر فرم دارویی دیگری - از جمله کپسول ژلاتین قابل اعتماد - سوسپانسیون ها دارای نقاط قوت و محدودیت های خاصی هستند. درک متوازن به ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی و بیماران کمک می کند تا تصمیمات آگاهانه ای بگیرند.

مزایا

• مناسب برای بیمارانی که نمی توانند فرم های جامد را قورت دهند مانند قرص ها یا محصولات کپسول ژلاتین - یک مزیت مهم در اطفال، سالمندان و بیماران مبتلا به اختلالات بلع عصبی
• دوز انعطاف پذیر و مبتنی بر وزن را که فرمول های جامد نمی توانند ارائه دهند، اجازه می دهد
• مناسب برای داروهایی با حلالیت ضعیف در آب که نمی توانند به عنوان محلول های پایدار فرموله شوند
• می توان از طریق لوله تغذیه (پس از تأیید سازگاری) تجویز کرد
• اغلب حاوی مواد طعم دهنده است که مصرف را به ویژه برای کودکان آسان تر می کند
• شروع سریعتر از کپسول یا قرص ژلاتین برای داروهایی که انحلال پوسته مرحله محدود کننده سرعت است.

معایب

• دقت دوز بستگی به تکان دادن مناسب دارد و استفاده از دستگاه اندازه گیری صحیح - احتمال خطا بیشتر از کپسول ژلاتین است که حاوی دوز ثابت و از پیش اندازه گیری شده است.
• بی ثباتی فیزیکی: ذرات در طول زمان ته نشین می شوند و کیک شدن می تواند به طور دائمی سوسپانسیون را به خطر بیندازد.
• در مقایسه با قرص ها یا محصولات کپسول ژلاتینی برای حمل و نقل و نگهداری حجیم تر است
• اغلب پس از بازسازی نیاز به یخچال دارد که راحتی را محدود می کند
• طعم و مزه علیرغم طعم دهنده می تواند مانع باشد - برخی از داروها ذاتاً مزه های ناخوشایندی دارند که به سختی در حالت مایع پوشانده می شوند.
• ماندگاری کوتاه‌تر پس از بازسازی در مقایسه با فرم‌های دوز جامد
• ممکن است حاوی مواد کمکی مانند ساکارز، رنگ های مصنوعی یا مواد نگهدارنده باشد که برای برخی بیماران نامطلوب است.

داروهای سوسپانسیون در داروسازی ترکیبی

زمانی که یک سوسپانسیون تجاری موجود نباشد، یا زمانی که بیمار به دوز یا ماده‌ای نیاز دارد که محصولات استاندارد قادر به ارائه آن نیستند، داروسازان ترکیبی می‌توانند یک سوسپانسیون سفارشی تهیه کنند. این عمل به ویژه در موارد زیر رایج است:

• بخش مراقبت های ویژه نوزادان (NICU) ، که در آن دوز دارو بر حسب میکروگرم محاسبه می شود و هیچ فرمول مایع تجاری وجود ندارد
• دامپزشکی، که در آن دوز مورد نیاز برای گونه‌ها و اندازه‌ها به فرمول‌های سفارشی نیاز دارد
• بیماران حساس به آلرژی که نمی توانند رنگ ها، نگهدارنده ها یا سایر مواد کمکی موجود در محصولات تجاری را تحمل کنند.
• بیمارانی که نیاز به یک داروی مبتنی بر کپسول ژلاتین دارند تا به شکل مایع تبدیل شود، به عنوان مثال با باز کردن یک کپسول ژلاتین سخت و پراکنده کردن محتوای پودر آن در یک وسیله نقلیه معلق

سوسپانسیون های مرکب باید با دستورالعمل های تعیین شده توسط داروسازی ایالات متحده (USP) به طور خاص مطابقت داشته باشند. فصل USP <795> برای ترکیب غیر استریل این استانداردها بر اندازه ذرات، تاریخ‌گذاری غیرقابل استفاده، برچسب‌گذاری و کنترل کیفیت نظارت دارند.

استانداردهای کنترل کیفیت برای داروهای تعلیق

تولیدکنندگان دارو آزمایشات دقیقی را برای اطمینان از رعایت استانداردهای ایمنی و اثربخشی داروهای سوسپانسیون قبل از رسیدن به بیماران انجام می دهند. پارامترهای کلیدی کیفیت ارزیابی شده عبارتند از:

• یکنواختی دوز: نمونه‌های متعددی از یک بطری در مراحل مختلف گرفته می‌شوند و آزمایش می‌شوند تا تأیید شود که غلظت دارو در کل ثابت است.
• پراکندگی مجدد: ذرات ته نشین شده باید به طور کامل با تعداد مشخصی از چرخه های تکان دادن، معمولاً 5 تا 20 وارونگی یا لرزش دوباره پراکنده شوند.
• ویسکوزیته: اندازه گیری شده برای تایید ریختن سوسپانسیون به درستی و ثابت ماندن خواص جریان در طول عمر مفید محصول
• pH: اکثر سوسپانسیون های خوراکی در محدوده pH 4.5 تا 7.5 فرموله می شوند تا ثبات و خوش طعمی را متعادل کنند.
• توزیع اندازه ذرات: با استفاده از پراش لیزری یا میکروسکوپ برای اطمینان از سازگاری و پیش‌بینی فراهمی زیستی تأیید شد
• محدودیت های میکروبی: سوسپانسیون های خوراکی باید معیارهای پذیرش میکروبی USP را داشته باشند و اکثر آنها حاوی مواد نگهدارنده مانند بنزوات سدیم یا سوربات پتاسیم برای جلوگیری از آلودگی در طول دوره استفاده هستند.

این اصول کیفیت زمانی اعمال می شود که یک محصول کپسول ژلاتین در داروخانه ترکیبی به فرمت سوسپانسیون تبدیل شود، اگرچه مقیاس و چارچوب نظارتی به طور قابل توجهی با تولید صنعتی متفاوت است.

داروهای سوسپانسیون در مقابل محصولات کپسول ژلاتین: چه زمانی کدام را انتخاب کنیم

برای پزشکان و داروسازان، انتخاب بین سوسپانسیون و فرمول کپسول ژلاتین به ندرت خودسرانه است. این شامل سنجش توانایی بیمار برای بلع، دقت دوز مورد نیاز، ثبات دارو و فوریت بالینی است. عوامل تصمیم گیری زیر به طور کلی اعمال می شود:

نکات نگهداری و نگهداری برای حفظ کیفیت تعلیق

ذخیره سازی نامناسب یکی از دلایل اصلی شکست داروی تعلیق است. برخلاف کپسول ژلاتین که در برابر شرایط محیطی نسبتاً مقاوم است، یک سوسپانسیون به نوسانات دما، قرار گرفتن در معرض نور و آلودگی ناشی از قطره چکان ها یا دستگاه های اندازه گیری که تمیز نگه داشته نمی شوند حساس است.

• دمای نگهداری برچسب را دقیقاً رعایت کنید. نگهداری سوسپانسیون مورد نیاز در یخچال در دمای اتاق حتی برای چند روز می تواند رشد میکروبی را تسریع کند و قدرت دارو را کاهش دهد. برعکس، انجماد سوسپانسیونی که برای انجماد در نظر گرفته نشده است، می تواند باعث تجمع ذرات برگشت ناپذیر شود.
• درب بطری را بین دوزها محکم نگه دارید تا از تبخیر حامل مایع جلوگیری شود که سوسپانسیون را غلیظ می کند و دوز را در هر میلی لیتر تغییر می دهد.
• از نور محافظت کنید. بسیاری از سوسپانسیون ها حاوی داروهای حساس به نور یا مواد نگهدارنده هستند که در معرض اشعه ماوراء بنفش تخریب می شوند. بطری های مات یا کهربایی دقیقا به همین دلیل استفاده می شوند.
• سوسپانسیون استفاده نشده را بعد از تاریخ استفاده از آن دور بریزید، حتی اگر بطری پر به نظر برسد. به ویژه سوسپانسیون های آنتی بیوتیکی بازسازی شده به سرعت قدرت خود را از دست می دهند و استفاده از سوسپانسیون منقضی شده خطر دوز درمانی فرعی را به همراه دارد و به مقاومت آنتی بیوتیکی کمک می کند.
• هرگز برای جبران دوز فراموش شده، بدون مشورت با داروساز یا تجویز کننده، دوز مصرف نکنید. از آنجایی که سوسپانسیون ها نیاز به تکان دادن و اندازه گیری دارند، خطر دوبار دوز تصادفی بیشتر از فرمولاسیون کپسول یا قرص ژلاتین از قبل اندازه گیری شده است.