مشاوره محصول
آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای الزامی مشخص شده اند *
کپسول های نرم را می توان با روغن های مختلف یا داروهای مایع یا سوسپانسیون هایی که هیچ اثر حل کنندگی روی ژلاتین ندارند یا داروهای جامد پر کرد. محتوای مایع پر شده را می توان به سه دسته تقسیم کرد:
1) مایعات فرار یا غیر فرار که با آب غیر قابل اختلاط هستند، مانند روغن های گیاهی یا روغن های معطر.
2) مایعات غیر فرار که با آب قابل اختلاط هستند مانند پلی اتیلن گلیکول و سورفکتانت های غیر یونی.
3) سازگار با آب اما ترکیبات کم فرار مانند گلیسیرین، پروپیلن گلیکول و ایزوپروپانول.
معمولاً دارو ممکن است آب را جذب کند که اغلب باعث تغییر رطوبت در پوسته کپسول نرم می شود. اگر دارو آبدوست باشد، دارو باید در 5 درصد آب نگهداری شود. روغن ها معمولاً به عنوان حلال یا سوسپانسیون دارو استفاده می شوند و با روغن پر می شوند. اگرچه کپسول های نرم هیچ رطوبتی ندارند، اما رطوبت یا رطوبت در پوسته کپسول می تواند از دیواره کپسول نفوذ کرده و وارد آنها شود. اگر دارو آبدوست باشد، رطوبت 3 درصد نیز باید حفظ شود. داروی مایع حاوی بیش از 50٪ آب یا حاوی حلال های فرار با وزن مولکولی کم و قابل امتزاج با آب مانند اتانول، استون، آمین ها، اسیدها و استرها و غیره است که می تواند کپسول های نرم را نرم یا حل کند، بنابراین برای تبدیل شدن به کپسول های نرم مناسب نیست. هنگام پر کردن داروهای مایع، pH باید بین 2.5 تا 7.5 کنترل شود، در غیر این صورت کپسول های نرم ممکن است به دلیل هیدرولیز اسیدی ژلاتین در طول نگهداری نشت کنند. قلیائیت قوی می تواند ژلاتین را دناتوره کند و بر حلالیت کپسول های نرم تأثیر بگذارد. تجهیزات کپسول نرم میزان آهن ماده خام ژلاتین مورد استفاده در تولید کپسول های نرم نباید از 0.0015% تجاوز کند تا از خراب شدن داروهای حساس به آهن جلوگیری شود.
