منبع اصلی مواد تشکیل دهنده کپسول های توخالی ژلاتین کجاست؟

جزء اصلی از کپسول های توخالی ژلاتینی ژلاتین دارویی است که از کلاژن موجود در پوست، تاندون ها و استخوان حیوانات به دست می آید.

با توجه به مواد اولیه، کپسول های توخالی به طور کلی عبارتند از: کپسول های توخالی ژلاتینی و کپسول های توخالی گیاهی. در حال حاضر، تولید در مقیاس بزرگ کپسول های توخالی گیاهی در چین عمدتاً کپسول های توخالی هیپروملوز است، بنابراین کپسول های توخالی داخلی فعلی عمدتاً کپسول های توخالی ژلاتین و کپسول های توخالی هیپروملوز (HPMC) هستند. کپسول های توخالی هیپروملوز چه تفاوت هایی بین کپسول ها و کپسول های توخالی ژلاتینی وجود دارد؟

مواد اولیه مختلفی استفاده می شود. جزء اصلی کپسول های توخالی ژلاتین ژلاتین دارویی است. ژلاتین از کلاژن موجود در پوست، تاندون و استخوان حیوانات به دست می آید و پروتئینی است که تا حدی از کلاژن بافت همبند حیوانات یا بافت اپیدرمی هیدرولیز می شود. جزء اصلی کپسول های توخالی HPMC 2-Hypromellose است که معمولاً از اتریفیکاسیون سلولز حاصل از هیدرولیز گیاهان ساخته می شود. با توجه به اعتقادات مذهبی، عادات غذایی، تقاضا برای حمایت از طبیعت سبز و پیشگیری از بیماری های منشأ حیوانی، استفاده از کپسول های گیاهی در جهان سال به سال در حال افزایش است.

محتوای آب متفاوت است. در شرایط 20~25 ℃ و RH 40٪ تا 60٪، محتوای آب پوسته کپسول توخالی ژلاتین حدود 13٪ -15٪ است و در این شرایط، محتوای آب پوسته کپسول توخالی هایپروملوز حدود 4٪ تا 6٪ است. پوسته کپسول توخالی ژلاتین زمانی که محتوای آب کمتر از 10٪ باشد، شکننده می شود، در حالی که پوسته کپسول توخالی HPMC حتی زمانی که محتوای آب به 1٪ برسد، شکننده نمی شود. محتوای آب بیش از حد تأثیر زیادی بر پایداری داروهای حساس به رطوبت دارد. با رطوبت سنجی قوی، در صورت استفاده از کپسول های توخالی ژلاتین، آب از پوسته کپسول به محتویات آن مهاجرت می کند و کاهش محتوای آب پوسته کپسول، آن را سخت و شکننده می کند و در نتیجه تجزیه به تاخیر می افتد، اما کپسول های توخالی HPMC این پدیده را ندارند.

مواد افزودنی متفاوت است. جزء اصلی کپسول های توخالی ژلاتین پروتئین است، بنابراین پرورش باکتری ها و میکروارگانیسم ها آسان است. در طول فرآیند تولید باید مواد نگهدارنده و آنتی باکتریال اضافه شود، بنابراین ممکن است بقایایی روی کپسول ها وجود داشته باشد و قبل از بسته بندی محصول نهایی باید از اکسید اتیلن استفاده شود. راه های استریل کردن برای اطمینان از شاخص های کنترل میکروبی کپسول. کپسول های توخالی HPMC در طول فرآیند تولید نیازی به افزودن مواد نگهدارنده ندارند و نیازی به استریل شدن توسط اکسید اتیلن ندارند.

پایداری ساختار شیمیایی پوسته کپسول متفاوت است. لیزین در ژلاتین باقی می ماند، بقایای لیزین مجاور اکسید شده و دآمینه می شوند تا گروه های استالدئیدی را تشکیل دهند، و واکنش تراکم آمین آلدهیدی یک حلقه پیریدین ایجاد می کند و اتصال متقابل ایجاد می کند، بنابراین ژلاتین به عنوان ماده کپسول استفاده می شود، و کپسول در فرآیند تجزیه قرار می گیرد. HPMC بخشی از گروه متیل و بخشی از پلی هیدروکسی پروپیل اتر سلولز است که از نظر شیمیایی پایدار است و تحت پیوند متقابل قرار نمی گیرد، بنابراین در تجزیه تاخیری وجود نخواهد داشت. ژلاتین حاوی گروه هایی مانند گروه های کربوکسیل و آمینو است، بنابراین پوسته کپسول اثر الکترواستاتیکی خواهد داشت. در طی فرآیند پر شدن دارو، پوسته کپسول مستعد چسبندگی و جذب آسان محتویات است. پوسته کپسول HPMC اثر الکترواستاتیکی کمی دارد یا اصلاً ندارد.

شرایط نگهداری متفاوت است. آزمایش‌ها نشان داده‌اند که کپسول‌های HPMC در شرایط رطوبت کم به سختی شکننده هستند، الکتریسیته ساکن تولید نمی‌کنند و خواص پایداری در شرایط رطوبت بالا دارند. آنها را می توان در تمام مناطق آب و هوایی ذخیره کرد و حمل کرد. کپسول های ژلاتین در شرایط رطوبت بالا مستعد چسبندگی هستند. آنها آب را از دست می دهند و در شرایط رطوبت کم سفت می شوند یا شکننده می شوند. آنها وابستگی زیادی به دما، رطوبت، رطوبت و مواد بسته بندی محیط نگهداری دارند و حتی برای حمل و نقل نیازهای بیشتری دارند. در تابستان برای اطمینان از کیفیت کپسول ها به یک کامیون یخچال دار نیاز است.

عملکرد پوشش متفاوت است. سطح کپسول های توخالی HPMC زبرتر از کپسول های توخالی ژلاتینی است و میل ترکیبی آن با بیشتر مواد پوشش روده ای به طور قابل توجهی بیشتر از ژلاتین است. سرعت چسبندگی و یکنواختی مواد پوشش به طور قابل توجهی بهتر از ژلاتین است، به ویژه برای پوشش مفصل بدنه. قابلیت اطمینان به طور قابل توجهی بهبود یافته است. ژلاتین برای استفاده از اتانول و سایر حلال های آلی که به راحتی می توانند ژلاتین را تغییر شکل دهند، مناسب نیست. HPMC از نظر شیمیایی بی اثر است و می تواند برای پوشش های مبتنی بر آب و اتانول و سایر حلال های آلی استفاده شود. عملکرد پوشش دهی خوب HPMC به آن مزایای آشکاری در تهیه کپسول های پوشش داده شده با رهش پایدار و کنترل شده و فرمولاسیون های هدفمند می دهد.